Powstańców Śląskich – Klejnot Przedwojennego Wrocławia – aż pięć razy zmieniała nazwę.
Powstańców 163 to kamienica z bogatą historią. Jej najstarsze odnalezione zdjęcia pochodzą z 1927 roku.
W czasie II wojny światowej podobnie jak wiele innych budynków ówczesnego Wrocławia uległa wielu zniszczeniom.
W późniejszym okresie cała kamienica przeszła gruntowny remont kapitalny.
By związać swoją historię na długie lata (do roku 2003) z Biblioteką Publiczną. Od roku 2004 w lokalu mieściło się Biuro Nieruchomości.
Krótka historia ul. Powstańców Śląskich.
Tereny wzdłuż dzisiejszej ulicy Powstańców Śląskich były gęsto zaludnione już na długo przed przyłączeniem ich do Wrocławia. Pierwsze domy podmiejskie i wille zaczęły powstawać w połowie XIX wieku. Po włączeniu w 1866 roku w granice miasta Nowej Wsi Komandorskiej, po raz pierwszy zmieniono nazwę tej ulicy z Kleinburger Chaussee na Kleinburgerstrasse (do dziś ta trasa miała w sumie pięć nazw). W tamtym czasie kończyła się ona na wysokości dzisiejszej alei Hallera.
Reprezentacyjna Aleja Wrocławia o szerokości 27 metrów.
Na początku lat 80. XIXw., po parcelacji kolonii willowej na Borku, rozpoczęła się przebudowa Przedmieścia Południowego według planów urbanistów Kaufmanna i Hofmanna. Dawna droga łącząca Wrocław z wsią Kleinburg miała się przerodzić w reprezentacyjną aleję o szerokości 27 metrów. Niebawem na budynkach ponownie zmieniły się tabliczki: tym razem widniał na nich napis Kaiser Wilhelm Strasse.
Z tą nazwą wiążą się najlepsze dni tej arterii.
Wytyczenie ulicy było wyrazem geniuszu ówczesnych projektantów.
Razem ze Świdnicką tworzyła ona ciąg łączący Rynek, plac Kościuszki i niezwykły plac Powstańców Śląskich z południowymi rogatkami miasta prawie w linii prostej – podkreśla Katarzyna Hawrylak – Brzezowska, miejski konserwator zabytków.
Bogate kamienice z mieszkaniami o powierzchni 300 m2 i imponujące wille.
W tamtych czasach jak grzyby po deszczu, powstawały tu bogate kamienice z mieszkaniami o powierzchni 300 m2 i imponujące wille. Wszystkie budynki wzorem berlińskich, były lekko odsunięte od ulicy, a każdy z nich miał od frontu urokliwy ogródek.
Zaś perłą zarówno ulicy, jak i całego ówczesnego Wrocławia, był Hindenburgplatz (plac Powstańców Śląskich), całkowicie zabudowany barokowymi kamieniczkami.
Swój obecny kształt ulica przybrała po przebudowie w latach 30. XX wieku. Wtedy właśnie w pasie zieleni rozdzielającym jezdnie powstało torowisko. Przy tej okazji przeniesiono także pomnik Helmuta von Moltkego, wzniesiony jeszcze za życia generała. Przed przebudową monument stał na skrzyżowaniu Kaiser-Wilhelm-Str. i Augustastrasse (Radosnej/Szczęśliwej). Przy okazji remontu przeniesiono go na ul. Pretficza.
Źródła: dolny-slask.org.pl